Najnowsza książka wybitnej badaczki Joanny Tokarskiej-Bakir dotyczy etnografii antysemityzmu i antyjudaizmu. Autorka kontynuuje rozważania, które zostały rozpoczęte w "Obrazie osobliwym. Hermeneutycznej lekturze źródeł etnograficznych: wielkich opowieściach". Wnikliwie śledzi losy przesądu
Zygmunt Bauman, do roku 1968 profesor socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, od 1971 (do emerytury) profesor na Uniwersytecie w Leeds. Jego książki ukazują się w wielu krajach i wyróżniane są prestiżowymi nagrodami. W ostatnich latach w polskim przekładzie ukazały się: Nowoczesność i zagłada
Joanna Tokarska-Bakir jest etnografką. Jak sama podkreśla oznacza to, że nie zajmuje się faktami, lecz tym, co ludzie o faktach mówią, gadają, opowiadają. Dla etnografii nic nie jest wartą uwagi błahostką. Etnografia potrafi nawet zapisać jakiś nieskładny bełkot, którego nikt na razie nie rozumie...
Najnowsza książka Joanny Tokarskiej-Bakir dotyczy sytuacji Żydów ukrywających się po likwidacji gett we wsiach regionu kielecko-sandomierskiego, w szczególności stosunku do nich miejscowej ludności chrześcijańskiej oraz partyzantów, zarówno formacji podporządkowanych Armii Krajowej, jak i Armii
Pogrom kielecki wciąż stanowi ważny przedmiot debaty publicznej w Polsce. Dotyczyły go dwa śledztwa, prowadzone przez polskie władze powojenne. W pierwszym, które władze komunistyczne rozpoczęły natychmiast po masakrze, usiłowano dowieść, że była ona akcją zbrojnego podziemia. Pod koniec
Pogrom kielecki wciąż stanowi ważny przedmiot debaty publicznej w Polsce. Dotyczyły go dwa śledztwa, prowadzone przez polskie władze powojenne. W pierwszym, które władze komunistyczne rozpoczęły natychmiast po masakrze, usiłowano dowieść, że była ona akcją zbrojnego podziemia. Pod koniec
